ΒΙΒΛΙΟ 1 · ΚΕΦΑΛΑΙΟ 05 — ΕΝΑ ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
— Το χωροχρονικό αντικείμενο είναι ανοιχτό, επομένως εμείς θα είμαστε αόρατα για τις Σκιές. Ας πετάξουμε λοιπόν με τη μέγιστη ταχύτητα που διαθέτουμε, για να μεταφέρουμε στις Αρετές τις επιθυμίες του παιδιού.
Τα διαχρονικά περιστέρια, χωρίς να χάσουν χρόνο, πέταξαν προς το ουράνιο στερέωμα και εξαφανίστηκαν μέσα στο αχανές σύμπαν. Όταν έφτασαν στον προορισμό τους, μια από τις Αρετές, η Ταπεινοφροσύνη, πήρε τον λόγο και είπε στις υπόλοιπες, που βρίσκονταν παραταγμένες η μια πλάι στην άλλη:
— Αρετές! Όπως γνωρίζετε, το σωτήριο για την ανθρωπότητα καθήκον μας είναι να λαμβάνουμε τις φωτεινές επιθυμίες των ανθρώπων και να μεταβαίνουμε στη Γη για να τους βοηθούμε να τις πραγματοποιούν. Κάθε φωτεινή επιθυμία τους μεταφέρεται σ’ εμάς από τα διαχρονικά περιστέρια, τα οποία φτάνουν στις εστίες μας μέσω του Διαχρονικού Περάσματος.
Οι φρουροί της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου μάς ενημέρωσαν πως οι Σκιές εφάρμοσαν πάνω στη Γη ένα σχέδιο για να μειώσουν τις φωτεινές επιθυμίες των ανθρώπων και να αυξήσουν τις βλαβερές. Συνέπεια αυτού θα είναι η μειωμένη προσέλευση διαχρονικών περιστεριών στις δικές μας εστίες και η αυξημένη προσέλευση καζουάριων στα σπήλαια των Σκιών. Όταν οι βλαβερές επιθυμίες των ανθρώπων ξεπεράσουν σε αριθμό τις φωτεινές, τότε οι Σκιές θ’ αποκτήσουν τον έλεγχο του Διαχρονικού Περάσματος. Το γεγονός θα καθυστερήσει την πορεία της Μεγάλης Αποστολής, η οποία έχει τεθεί ξανά σε ισχύ από την ενάρετη Δικαιοσύνη, τη μεγάλη κόρη του Χρόνου και της ενάρετης Γνώσης.
— Αρετές! Καλούμαστε από τους φρουρούς της ειρήνης του σύμπαντος να δράσουμε άμεσα και να σταματήσουμε το καταστροφικό για την ανθρωπότητα σχέδιο που εφάρμοσαν οι Σκιές, έως ότου οι Αθάνατοι Ειρηνικοί Αναγεννητές, που ενανθρωπίστηκαν και βρίσκονται στη Γη, ν’ ανακτήσουν πλήρως τη χαμένη μνήμη τους και να συνασπιστούν. Διαμοιράστε στους ανθρώπους τη γνώση που εμπερικλείεται στο καθάριο φως σας, ώστε να προστατευτεί η ζωή και ό,τι άλλο αιώνιο και πολύτιμο αναπτύχθηκε μέσα στους αιώνες.
Τα διαχρονικά περιστέρια, που μόλις έφτασαν κοντά μας, μετέφεραν σ’ εμάς τις φωτεινές επιθυμίες ενός ανθρώπου, και συγκεκριμένα ενός παιδιού, το οποίο έχει στην κατοχή του ένα χωροχρονικό αντικείμενο. Όπως γνωρίζετε, για όσο χρονικό διάστημα τα συγκεκριμένα αντικείμενα παραμένουν ανοιχτά, εμείς, οι διαχρονικές αρετές, αλλά και τα διαχρονικά περιστέρια, παραμένουμε αόρατες και αόρατα για τις Σκιές.
Το σήμα που λάβαμε από τους Φωτεινούς Πρωτοπόρους μάς διαβεβαιώνει πως το χωροχρονικό αντικείμενο που έχει στην κατοχή του το παιδί είναι ανοιχτό, συνεπώς εμείς μπορούμε να δράσουμε άμεσα.
Όπως γίνεται κάθε φορά, έτσι και αυτή, για την πραγματοποίηση των φωτεινών επιθυμιών θα επιλεγούν οι κατάλληλες αρετές. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα σταλούν στη Γη οι ισχυρότερες από εμάς, οι οποίες είναι ανίκητες σε κάθε μάχη που δίνουν.
Η Ταπεινοφροσύνη κάλεσε ένα ένα τα διαχρονικά περιστέρια να πάνε κοντά της, προκειμένου να μάθει ποιες ακριβώς φωτεινές επιθυμίες είχε εκφράσει ο Λεύκιος. Στη συνέχεια αυτά μεταμορφώθηκαν σε μικρές αρετές και οδηγήθηκαν στις εστίες, εκεί όπου θ’ ανατρέφονταν και θα εκπαιδεύονταν για ν’ αποσταλούν σύντομα στη Γη και να εκπληρώσουν κι άλλες φωτεινές επιθυμίες των ανθρώπων.
Αφού επιλέχτηκαν οι ισχυρότερες αρετές, αυτές διείσδυσαν στο διαχρονικό κύμα και πέταξαν προς τη Γη με τη μέγιστη ταχύτητα που διέθεταν.
Όλα κυλούσαν ομαλά, μέχρι που δυνατά νιαουρίσματα ξύπνησαν απότομα τον Λεύκιο. Μισάνοιξε τα μάτια του κι έστρεψε αργά το κεφάλι του προς το παράθυρο. Είδε πως το μενταγιόν του, που βρισκόταν πάνω στο κομοδίνο, πλάι στο κρεβάτι του, ήταν ανοιχτό. Άπλωσε αργά το χέρι του, το έκλεισε και συνέχισε τον ύπνο του.
— Αρετές!
Τα χρώματα του διαχρονικού κύματος ξεθώριασαν. Πολύ σύντομα οι Σκιές θα μπορούν να μας δουν. Σίγουρα ο νεαρός άνθρωπος έκλεισε το χωροχρονικό αντικείμενο που έχει στην κατοχή του. Πρέπει να βιαστούμε! φώναξε με σθένος η αρετή που λέγεται Παρατηρητικότητα.
— Οι Σκιές μάς εντόπισαν! Αυξήστε την ταχύτητά σας. Ενεργοποιήστε όλες τις δυνάμεις σας, είπε η Ψυχραιμία.
— Συνεχίστε ν’ ακολουθείτε το διαχρονικό κύμα, φώναξε δυνατά η Επιμονή.
— Επικεντρωθείτε στις οδηγίες που μας στέλνει, φώναξε δυνατότερα η Συγκέντρωση.
— Έμαθα πως πολλοί άνθρωποι λατρεύουν να τρώνε τους πάγους που βρίσκονται στους πόλους της Γης! Το φαγητό αυτό το ονομάζουν «παγωτό», είπε η Μάθηση.
— Δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι αρέσκονται να τρώνε τη Γη; ρώτησε η Σωφροσύνη.
— Έμαθα πως πολλοί άνθρωποι λατρεύουν να παίζουν ένα παιχνίδι που λέγεται «πόλεμος». Κατασκευάζουν κάποια αντικείμενα, τα οποία αποκαλούν «όπλα», και με αυτά καταστρέφουν ο ένας τη ζωή του άλλου, καθώς και τον τεχνητό και τον φυσικό κόσμο που τους περιβάλλει, είπε ο Σεβασμός.
— Και ποιοι κερδίζουν σε αυτό το παιχνίδι που λέγεται πόλεμος; ρώτησε η Ειρήνη, και η πλάση τραντάχτηκε.
— Οι βίαιοι άνεμοι που θα συναντήσουμε καθώς θα περνάμε από τη μεσόσφαιρα της Γης πιθανόν να μας βγάλουν από την πορεία μας, προειδοποίησε δυνατά η Πρόνοια τις υπόλοιπες αρετές.
— Ας εφαρμόσουμε τον Σχηματισμό Μέγιστης Προστασίας, φώναξε δυνατά η Σύνεση.
— Ακολουθήστε μας, φώναξαν η Αποφασιστικότητα, η Γενναιότητα, το Θάρρος και η Τόλμη με μία φωνή, και τραντάχτηκε ξανά η πλάση.
Οι Διαχρονικές παρατάχτηκαν ταχύτατα η μια δίπλα στην άλλη και σχημάτισαν ένα τεράστιο φωτεινό βέλος. Μία όμως από αυτές, η Διορατικότητα, παρέμεινε εκτός του σχηματισμού. Οι μελανές επιθυμίες των ανθρώπων είχαν αυξηθεί περισσότερο από ποτέ το τελευταίο εικοσιτετράωρο, οπότε ο μεγάλος αριθμός σκιών που θα στρέφονταν εναντίον των αρετών θα καθυστερούσε πολύ την κατάβασή τους στη Γη.
Η Διορατικότητα χωρίστηκε λοιπόν από τις υπόλοιπες και άλλαξε πορεία. Χωρίς να χάσει χρόνο, προέβη σε αλλεπάλληλους παραπλανητικούς ελιγμούς και κατάφερε να αποσπάσει την προσοχή των σκιών. Στη συνέχεια, τις αποπροσανατόλισε κατευθύνοντάς τες προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Οι αρετές συνέχισαν να κατευθύνονται προς τη Γη και λίγα λεπτά προτού ο ήλιος ανατείλει πάνω από τη μισοκοιμισμένη πρωτεύουσα της όμορφης χώρας, έφτασαν έξω από το υπνοδωμάτιο του Λεύκιου.
— Ας χαίρει η Γη! είπε η Πρόοδος καθώς περνούσε πρώτη μέσα από το μισάνοιχτο τζάμι του παραθύρου.
— Τα μάτια του παιδιού είναι κλειστά, είπε η Υπομονή. Δεν μπορούμε να εισχωρήσουμε στον εσωτερικό του κόσμο. Θα περιμένουμε λοιπόν μέχρι να ξυπνήσει.
— Ας βρούμε βιβλία. Μέχρι να ξυπνήσει το παιδί και ν’ ανοίξει τα μάτια του, ας αυξήσουμε το φως που υπάρχει μέσα στα βιβλία, είπε η Μελέτη με σιγουριά.
— Ακολουθήστε με. Στο δωμάτιο υπάρχει μια μικρή βιβλιοθήκη, είπε η Αποφασιστικότητα.
Καθώς οι Διαχρονικές κατευθύνονταν ταχύτατα προς τη βιβλιοθήκη, που βρισκόταν σε μια γωνιά του δωματίου, η Διορατικότητα, που είχε καταφέρει να στείλει το σμήνος των σκιών σ’ ένα μακρινό σημείο του χωροχρόνου, μπήκε μέσα στο υπνοδωμάτιο του Λεύκιου και είπε θριαμβευτικά:
— Ας χαίρει η Γη. Τώρα βρισκόμαστε κοντά της. Αρετές! Ετοιμαστείτε για τις μεγάλες ανατροπές. Συγκεντρώστε το ανίκητο φως σας. Θ’ αρχίσουμε να εφαρμόζουμε τα Σχέδια της Πύρινης Νίκης, όπως ακριβώς έχουν σχεδιαστεί από τον Χρόνο.
— Ας επικεντρωθούμε στο ύψιστο καθήκον που μας έχει ανατεθεί, ωσότου οι Αθάνατοι Ειρηνικοί Αναγεννητές που ενανθρωπίστηκαν ανακτήσουν τη μνήμη τους, φώναξε δυνατά η Ελπίδα.
Ο Λεύκιος τινάχτηκε ξαφνικά πάνω και μετακίνησε ελαφρώς το χέρι του. Μισάνοιξε τα μάτια του για λίγα δευτερόλεπτα και μετά τα ξανάκλεισε.
— Το παιδί ξυπνάει! είπε η Γενναιότητα με δυνατή φωνή και κινήθηκε ταχύτατα προς το μέρος του.
— Το παιδί ξυπνάει! είπε η Ειρήνη, κι εξέπεμψε ένα απόκοσμο φως, που πλημμύρισε το δωμάτιο.